Wasit's profile·÷±‡±New±‡±÷PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    November 30

    ไม่ค่อยพอจายเกรดเลยอ่า

    เกรดเทอมหนึ่งก็ออกมาแล้ว
    ไม่ค่อยพอใจเท่าไรเลยอ่า
    แค่ก้โอเคยังรับได้ เหอะๆ
    ชีวะม่ายน่าติด C+ เลยอ่า
    แล้วแบบนี้จะเรียนหมอไหวมั้ยเนี่ย
    แต่ยางงายก็ต้องสู้ต่อปาย
     
    เริ่มเทอมสองตั้งนานแล้ว
    ตอนนี้ก็ยังชิวอยู่เลย
    ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลยเรา
    เทองสองนี้ยิ่งต้องเรียน BioChem อีก
    ทำไมมันโหดอารายขนาดนี้ก็ไม่รู้
    ตอนนี้ Stat , OrChem , Biochem , Phy
    ยังเรียนไม่ค่อยรู้เรื่องเลยอ่า
    น่าอนาถจายเจงๆๆ
    ใครเข้าใจๆ ก็ช่วยติวให้ด้วยน้า อิอิ
     
    วันนี้ก็พึ่งส่ง MUGE101 ไป
    เกือบม่ายทันแล้ว
    อดกินข้าวเที่ยงเลยอ่า
    แต่ก็ดีจายทำสำเร็จไปอีกขึ้นหนึ่ง
    กับ MegaProject ของเรา
     
    ต่อปายต้องเริ่มอ่านหนังสือบ้างซะแล้ว
    แต่จะเอาวิชาอารายก่อนดีอ่าเนี่ย
    พอหันไปเจอ BioChem
    เซ็งกะ Lehninger เจงๆๆ
    ทำยังไงจะอ่านจบได้เนี่ย
    อ่านภาษาไทยยังไม่รู้เรื่องเลย
    ให้มาอ่าน Text ซะแล้ว
    แต่ยางงายก็ต้องสู้
    สู้ๆๆๆๆๆ
    October 21

    จบแล้วเทอม1

    ในที่สุดเทอมหนึ่งก็ผ่านไปซะที
    หลังจากผ่านการสอบที่ยาวนานมั่กๆๆ
    แต่จะว่าไป
    เหมือนเวลามันผ่านไปเร็วเหมือนกานนะเนี่ย
    แปบเดียวก็ผ่านเทอมหนึ่งไปละ
    ข้อสอบก็ทำไม่ค่อยจะได้เลย
    ยิ่งมาวิชาวันสุดท้ายนี่มั่วไปเยอะมั่กๆ
    วิชาอารายก็ไม่รู้ ยากเจงๆๆ
    คะแนนตอนมิดเทอมก็ไม่ดีอยู่แล้ว
    มาไฟนอลนี่ยิ่งไปใหญ่เลย
    แล้วคะแนนจะออกมาเป็นยางงายมั่งเนี่ย
    เหอะๆๆ
     
    เห้อ...
    พอสอบเสดก็ได้ปิดเทอมซะที
    ดีจายเจงๆๆ
    ถึงจะได้ปิดแค่ 7 วันก็เหอะ
    แต่แค่ได้ไปดูหนังกะเพื่อนๆ
    แค่นี้ก็โอเคแล้ว
     
    หลังจากเปิดเทอมก็ต้องจัดค่าย
    ค่ายรามาปณิธาน
    แต่เหมือนเราจะไม่ค่อยได้ช่วยงานเค้าเท่าไรเลย
    ขอบคุณเบียร์มากเลย
    ทำเพื่อคณะเจงๆๆ
    รับงานไว้ทำเองหมดเลย
    แบ่งๆงานมาให้ช่วยกานก็ได้นะเพื่อน
    แต่เราก็ต้องช่วยส้มทำงานนี่หว่า
    มันยิ่งเป็น head อยู่
    เดี๋ยววันเจงจะแกล้งให้สนุกเลย
     
    วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนละกาน
    เดี๋ยววันหลังว่างๆ จะมานั่งอัพใหม่
     
     
    August 09

    Mid Term ครั้งแรก

    555+
    ในที่สุด มิดเทอมก็ผ่านไปซะที
    ข้อสอบอารายเนี่ย
    วิชาไหนสอนยากก็ออกง่าย
     
    ฟิสิกส์สอนอย่างยากคำนวณโคตรโหด
    พอสอบออกแต่บรรยายอารายก็ม่ายรู้ทำไม่ได้เลย
     
    วิชาเลขก็สอนอย่างง่าย
    พิสูจน์อย่างเดียว Recall ตลอด 
     พอตอนสอบ ออกอารายเนี่ย
    ยากเจงๆเลย 
     
    ส่วนวิชาชีวะนี่ก็
    เหอะๆๆๆๆๆ
    ไม่ใช่แนวเราจริงๆ
    จำผิดจำถูก
    สงสัยคงไม่รอด
    555+
     
    เคมีนี่ก็พอถูๆไถๆ
    ข้อไหนคิดก็ไม่ค่อยจะถูกหรอก
    ทีข้อไหนมั่วเนี่ยถูกตลอด
    งงเจงๆๆ
     
    แล้วผลสอบออกมาจะเป็นไงมั่งเนี่ย
    แค่สอบมิดเทอมก็เซ็งละ
    แล้วต่อไปจะรอดมั้ยเนี่ย
     
    แต่ก็ยังดีสอบมิดเทอมเสร็จ
    ก็ได้หยุดตั้งหลายวัน
    ช่างเป็นช่วงเวลาที่รอคอยจริงๆ
    แต่มาคิดดูอีกที
    มันหยุดนานเกินไปรึเปล่าเนี่ย
    เกือบสองอาทิตย์เลย
    คิดถึงเพื่อนๆ แล้วอ่า
    อยากเจอเพื่อนๆ แล้วอ่า
    ทามงายดีเนี่ย
     
    ++ PS แล้วเจอกานน้าเพื่อนๆ ++
     
     
    July 04

    4/7/2550

    ตั้งแต่เข้ามหิดลมาได้ยังไม่เคยอัพซักทีเลย
    หนุกจริงๆเลย เข้ามหิดลมาได้เนี่ย
    ช่างเป็นชีวิตที่สบายอะไรขนาดนี้
    แต่ทำไมทุกเช้าวันจันทร์ อังคาร
    ต้องรีบตื่นไปจอง L ด้วยวะเนี่ย
    น่าเบื่อเจงๆๆๆ
     
    แต่ทำไงได้ ต้องอดทนเพื่อเพื่อนๆ
    แต่ GE นี่ช่างเป็นวิชาที่น่าเบื่ออะไรยังงี้
    ไม่คิดเลยว่าจะน่าเบื่อขนาดนี้
    แถมยังต้องมาเรียนภาษาไทยอีก
    ทุกๆปี เรียนหมอไม่เคยมีเรียนภาษาไทยนี่หว่า
    ทำไมปีนี้มีภาษาไทยหลงมาได้หละเนี่ย
    แต่เรียนภาษาไทยกะ Eng ยังงี้ก็ดีเหมือนกานนะเนี่ย
    ได้เจอคณะอื่นๆ ด้วย
     
    เดี๋ยววันศุกร์นี้ก็ได้ไปงานไบย์เนียร์ละ
    พรุ่งนี้ต้องไปหาซื้อเสื้ออีก
    ตังยิ่งไม่ค่อยจะมีอยู่
    แต่ก็ดีได้ไปกินฟรี...อิอิ
    กินเสร็จไม่แน่มีต่ออีก...เหอะๆ
    น่าสนุกเจงๆ
     
    แต่เดี๋ยวอีกไม่ถึงเดือนก็สอบแล้วอ่า
    ทำงายดีเนี่ย หนังสือยังไม่ได้อ่านเลย
    เรียนก็ไม่ค่อยจะเข้าจาย
    ท่าทางต้องเริ่มอ่านหนังสือกะเค้ามั่งซะละ
    เดี๋ยวเกรดไม่ถึง 3 แย่เลย
    ไปดีกว่า วันหลังค่อยมาอัพใหม่ละกาน
     
    January 07

    เพื่อน...

    เพื่อน ..
    คือคนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน .. ก็รักกันได้
    ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน .. ก็รักกันได้
    ไม่ต้องหวานใส่กัน .. ก็รักกันได้
    แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว .. เป็นเพื่อนกันไม่ได้
    เพราะเพื่อน ..
    ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .. พ่อแม่
    ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่ .. อย่างคำว่า .. แฟน
    แต่เกิดจาก .. การกระทำซึ่งกันและกัน
    จะอยู่หรือไป .. ใช้ “ใจ” เป็นเกณฑ์

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    จะอีกกี่นาน .. เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม
    และเสียงหัวเราะที่ไม่มีวันเลือนหาย
    เพื่อนคือคนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด
    ไม่ว่าจะในยามสุขหรือยามทุกข์

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    เพื่อนคือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้
    คอยโทรศัพท์ทั้งคืน .. เพื่อนก็โทรมาหา

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    ฐานะ .. ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร
    หน้าตา .. ไม่ใช่มาตราฐานบอกว่า
    ใครควรจะเป็นเพื่อนใคร
    แต่น้ำใจ .. จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า
    ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา


    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    เพื่อนคือ .. คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเรา
    ซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก
    มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว

    เดี๋ยวเติมความห่วงใย เดี๋ยวใส่ความรัก
    หมักความผูกพันจนได้ที่
    สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดี ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า
    แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน


    + + + + + + + ++ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    เพื่อน .. ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง
    ที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ
    และเมื่อพ้นเวลานั้นไป ..
    เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอ

    เหมือนกับเพื่อนที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ
    แต่ในวันที่เรามีความสุข เพื่อนก็ยังอยู่ในใจเราเสมอ

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    ถ้าถามว่า เพื่อนสำคัญแค่ไหน
    คงตอบว่า .. บอกไม่ได้
    และถ้าถามว่า ไม่มีเพื่อนจะอยู่ได้ไม๊
    ก็จะตอบว่า .. อยู่ไม่ได้เช่นกัน

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต ..
    เราจะเห็น .. เพื่อน
    บางครั้งมันก็มาเป็นคนแรก บางครั้งก็เป็นคนสุดท้าย
    แต่ถึงช้าที่สุด .. ก็ยังทันซับน้ำตาให้เราทุกที

    + + + + + + + + + + ++ + + + + + + + + + + + +

    เพื่อน ..ไม่เคยร้องขอ
    ไม่เคยขีดเส้นให้เดิน
    เมื่อได้ยอมรับใครสักคนเป็นเพื่อนแล้ว
    ก็จงยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เพื่อนเป็น

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

    เพื่อน .. ไม่ใช่เพียงคนที่ผ่านมา
    เพียงเพื่อนจะผ่านไป
    แต่เป็นคนที่สื่อความรู้สึกของใจไปถึงกันตลอดเวลา

    + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
    Ps. รักเพื่อนทุกคนน้า...

    December 07

    (Y_Y)

    จะขอรอเธออยู่อย่างนี้จะได้ใหม.......
    จะไม่มาให้กวนใจ...ไม่เรียกร้องอะไร.....ไม่โทรไปหา
    แต่จะยังรัก....ยังเป๊นห่วงเธอ...เหมือนที่เคยเป๊นมา...
    แม้เธอจะไม่เคยมองเห๊นค่า.....ก้อตาม.....

    ถ้าฉันไม่บอกเธอไป......
    เธอจะรู้ใหม...ว่าในใจฉันคิดมากกว่านั้น
    มันเกินกว่าคำว่าเพื่อนที่เธอให้กัน
    จะเก๊บใว้ในใจฉัน.........ตลอดไป........

    ไม่เป๊นไร.....
    มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ....ที่จะลืมใครคนที่เคยรัก
    ในวันนี้.......ฉันเอง........อาจเป๊นเพียงแค่คนที่เธอรู้จัก
    แต่ก้อหวังว่าสักวันหนึ่งเธอจะรักฉันบ้าง.....เท่านั้นเอง

    ความหวังริบหรี่....
    มันพอจะมีทางเป๊นไปได้บ้างใหม
    ก้อรู้ว่ามันทำใจให้ลืมได้ยาก.....ฉันเองก้อเข้าใจ
    แต่อยากขอโอกาสให้ฉันบ้างจะได้ใหม....คนดี

    คนคนหนึ่งรอเธออยู่ตรงนี้
    จะมีความรัก....ความรู้สึกดีๆ..ใว้คอยเธอเสมอ
    อาจจะดูธรรมดา....ไม่มีค่าเลิศเลอ.....
    แต่ทุกสิ่งทุกอย่างจะมอบให้เธอ...เพียงคนเดียว...

    จะขอหลอกตัวเองอยู่แบบนี้
    จะรักเธอคนดีคนเดียวของฉัน
    จะรักเธอฝ่ายเดียวอยู่อย่างนั้น
    เธอไม่ต้องใส่ใจกันหรอกเธอ

    แค่ให้เธอรักความรู้สึกนี้เอาใว้
    จะมีความรัก.....ความคิดถึง...ความห่วงใยให้เธอไม่ห่าง
    คนคนนี้จะคอย.....ยืนอยู่เคียงข้าง
    ในวันที่เธออ้างว้าง.....ไม่มีใคร

    เพราะรู้ว่ามันคงจะเป๊นไปไม่ได้
    คนที่อยู่ห่างไกล....จะไปเทียบอะไรกันเขา
    เรื่องความรักระหว่างสองเรา
    เธอไม่จำเป๊นต้องเอามาใส่ใจ

    ปล่อยให้มันเป๊นไปอย่างนี้
    แค่เธอรับรู้ในความรู้สึกดีๆที่ฉันมีให้
    ที่ตรงนี้จะมีรักเพื่อเธอตลอดไป
    จะขอดูเธออยู่ไกลๆ.....ไม่กวนใจกัน....

     -o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

    ก้อดูเหมือนว่าเธอมีใจ.....ให้กันนะ.......
    แต่ก้ออาจจะเป๊นเพราะว่า......เธอไม่ได้คิดอะไรกับฉัน...
    ที่เธอทำกับฉันหนะ......เธอก้อทำให้คนอื่น.....เหมือนกัน...
    คงเป๊นฉัน........ที่คิดไปเอง.....บ้าไปเอง........

    ทำแบบนี้......เรียกว่าให้ความหวังหรือป่าวนะ.....
    ไม่รู้ละ.......ดูเหมือนเธอจะให้ความหวังกับฉัน.....
    ทั้งๆที่เธอไม่เคยคิดจะรักกัน......
    ที่เธอทำไปนั้น......คงเพราะความเคยชิน

    ก้อพอรู้นะ...ว่าเธอคงไม่ได้ตั้งใจ......
    จะให้มันเป๊นไป....แบบนี้...
    เธอไม่รักแต่ก้อไม่อยากให้ฉัน.......รู้สึกไม่ดี....
    ทำแบบนี้.....ยิ่งทำให้ฉันหวังมากเกินไป......

    เป๊นเพราะฉันเอง......ที่คิดไปไกล....
    เธอให้กันแค่เพียงเพื่อนคนหนึ่งในใจ....เท่านั้น
    เธอให้เพื่อนทุกคน.......เท่าๆกัน......
    มีแค่ฉัน.....ที่มันคิดไปเอง......ตลอดมา....

    -o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

     

    September 09

    กลอนโดนใจ

    เธอเคยได้ยินบ้างใหม
    ว่าคนเราจะมีหัวใจ2ใจใว้ให้ตามหา
    ใจหนึ่ง....อยู่ที่ตัวเราตลอดเวลา
    แล้วอีกหนึ่งใจละ............อยู่ที่ใคร

    และมาในวันนี้..... ในวันที่เธอได้พบกันฉัน......
    ก้อรู้ว่าเธอ......คือหนึ่งใจที่หายไปจากกัน
    ก้ออยากให้เธอนั้น~~~~~~ คิดเหมือนกันกับฉันนะ.....คนดี


    แต่มันคงจะเป๊นไปไม่ได้
    เพราะเธอเองก้อมีอีกหนึ่งใจที่เธอตามหา
    และหนึ่งใจนั้น..........ก้ออยู่ที่เขาตลอดเวลา
    หนึ่งใจจากฉันคงไม่มีค่า.........สำหรับเธอ


    ก้อแค่อยากให้เธอรู้เอาใว้
    คนหนึ่งคนกับใจหนึ่งใจ......ยังคงรอเธออยู่เสมอ
    จะขออยู่ตรงนี้.......ไม่ไปให้ไกลห่าง.....จากเธอ

    ฉันจะอยู่........เพื่อเธอ.............ตลอดไป.............

    ไม่เข้าใจใช่มั้ย
    ว่าทำไม......ฉันถึงรักเธอได้มากมายขนาดนี้
    เธอไม่ต้องเข้าใจหรอกนะ.......คนดี
    มันก้อคงจะเป๊นเหตุผลเดียวกะที่.....เธอมีเขาอยู่ในใจ

    "ทำไมไม่ไปมองคนอื่น
    จะมาทนขมขื่นรักเธออยู่ทำไม"
    อยากให้เธอลองถามหาคำตอบในใจ
    ว่าทำไม.......
    ยังรักเขาอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง

    ขอโทษทีนะ.....
    ที่สำคัญตัวเอง....ผิดไป
    เธอเองคงไม่ได้ใส่ใจกันขนาดนั้น
    ฉันลืมไป...ว่าเธอ......."ไม่ได้รักกัน"
    ก้อยังคงเป๊นแค่ฉัน......ที่มันรักเธออยู่ฝ่ายเดียว...

    ก้อแค่อยากให้เธอรักฉันบ้าง
    ถึงแม้ว่า....มันจะไม่มีทางเป๊นไปได้
    เพราะว่าเธอเองก้อรักเขาหมดใจ
    แต่อยากให้รู้ว่า...........
    ฉันเองก้อรักเธอหมดใจ.......เช่นกัน




    June 10

    สงสัย

    เคยสงสัยว่า....ทำไมเราต้องไปรักคนที่เขาไม่รักเรา
    คนที่แสนดีจะตาย....มารักเรา....เรากลับไม่รักเขา

    ฉันรู้แล้วล่ะ....เพราะคนที่เรารัก....เราสร้างความรักนั้นขึ้นมาเอง
    เราจะรู้สึกภูมิใจกับสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง....โดยปราศจากเงื่อนไข


    ทำไมพ่อกับแม่....ถึงรักเรามากกว่าที่เรารักเขา
    เพราะเขารักเราขึ้นมาเอง....ตั้งแต่ก่อนที่เราจะรู้สึกรักเขาซะอีก


    เรารักเขา....ตั้งแต่เราเรายังไม่เป็นตัวตนด้วยซ้ำ....
    เรายังไม่ทำอะไรให้เขาเลย


    ความรัก....เมื่อมันเกิดขึ้นเองกับใคร....
    เราจะให้ความสำคัญกับมัน
    มากกว่าที่จะสนใจ....ว่าใครจะรู้สึกอย่างนั้นกับเรา


    และเมื่อเกิดความรัก....
    มันก็เกิดความคิดที่จะให้คนๆ นั้นมารักเรากลับ


    เราก็เลยรู้สึกว่า....เขาไม่ได้รักเรา....เท่าๆ กับที่เรารัก
    ความรู้สึกรัก....มันต้องเกิดขึ้นในหัวใจเขาเอง....สั่งไม่ได้


    เราไม่ต้องทำอะไรให้เขารักหรอก....
    แค่ทำสิ่งดีๆ เพื่อคนที่เรารัก
    เหมือนที่พ่อแม่ทำกับเรา..
    แค่นั้นก็พอแล้ว....

    May 29

    +++ รู้มั้ย . . . ทำไมถึงสอบตก +++

    ไม่ใช่ความผิดของเราเลยนะที่สอบตก เพราะที่จริงแล้วในหนึ่งปีมีแค่ 365
    วันเท่านั้นเอง (ใครจะไปอ่านหนังสือทันจิงมั๊ย).....!!!!
    มาดูเหตุผลที่ทำให้ไม่มีเวลาอ่านหนังสือจิ...(^0^)

    1) ใน 1 ปีมี 52 สัปดาห์ แสดงว่ามีวันอาทิตย์ 52 วัน
    วันอาทิตย์เป็นวันแห่งการพักผ่อนนะ ไม่ควรเรียนหนังสือ
    เหลือวันอีก 313 วัน

    2) วันหยุดตอนปิดเทอมประมาณ 50 วัน ปิดเทอมก็ต้องเที่ยวเดะ
    แถมอากาศยังร้อนเกินไปที่จะเรียนหนังสือด้วย
    เหลือวันอีก 263 วัน


    3) เพื่อสุขภาพที่ดี คนเราควรนอนอย่างน้อย 8 ชั่วโมงต่อวัน
    นั่นคือเราจะนอนประมาณ 130 วันต่อปี
    เหลือวันอีก 141 วัน

    4) เพื่อสุขภาพที่ดีอีกเช่นกัน คนเราควรหาเวลาเล่นกีฬาอย่างน้อย 1
    ชั่วโมงต่อวัน นั่นคือประมาณ 15 วันต่อปี
    เหลือวันอีก 126 วัน

    5) คนเราจำเป็นต้องได้รับสารอาหารที่ครบถ้วน
    และควรใช้เวลาในการค่อยๆ เคี้ยวและกลืนอาหาร
    เพื่อให้ระบบย่อยอาหารทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
    นั่นคือเราควรให้เวลากับการกินประมาณ 2 ชั่วโมงต่อวัน
    คือ 30 วันต่อปี
    เหลือวันอีก 96 วัน

    6) คนเราเป็น!สังคมต้องมีการสื่อสารกับผู้อื่น ดังนั้น
    เราควรให้เวลาในการพูดคุยกับผู้อื่นอย่างน้อยวันละ 1 ชั่วโมง
    คิดเป็น 15 วันต่อปี
    เหลือวันอีก 81 วัน

    7) วันสอบทั้งมิดเทอม ทั้งไฟนอลอีกเกือบ 35 วัน
    คุณจะเอาเวลาสอบไปเรียนหนังสือเหรอ
    เหลือวันอีก 46 วัน


    วันหยุดตามเทศกาล และวันหยุดนักขัตฤกษ์ต่างๆ อีกกว่า 40 วัน
    (ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าวันหยุด)
    เหลือวันอีก 6 วัน


    9) แล้วต้องเผื่อว่าเราไม่สบายขึ้นมาอีก
    จะได้มีเวลารักษาตัวประมาณสัก 3 วัน
    เหลือวันอีก 3 วัน

    10) คนเราจะอยู่แต่กับบทเรียนก็ไม่ได้ ต้องหาความสนุกใส่ตัวบ้าง
    เช่นไปดูหนังฟังเพลงอย่างน้อยรวมๆ แล้วก็ประมาณ 2 วันต่อปี
    เหลือวันอีก 1 วัน

    11) อีกวันหนึ่งก็คือวันเกิดคุณไง!!!
    คุณจะเรียนหนังสือตอนวันเกิดคุณเหรอ...ไม่มีทาง
    เหลือวันอีก 0 วัน

    แล้วอย่างเงี้ย...!! จะไม่ให้สอบตกได้ไงอ่ะ......(-.-")..อิอิ
    May 19

    แฟนเก่า

    แฟนเก่า คือ คนที่ในอตีดเค้าคือ นางฟ้า/ฮีโร่ ในใจคุณ
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ นางปีศาจร้าย/นายยมฑูต

    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยคิดว่าเค้าน่ารักที่สุด (ในสายตาคุณ)
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ... (แล้วแต่จะคิดค่ะ)ทั้งๆ ที่หน้าตาก้อไม่ได้เปลี่ยนไปเลย

    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยอยากเห็นหน้าเค้ามากที่สุด
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่คุณเห็นหน้าแล้วอยากจะเดินเข้าไปตบ/ต่อยซักที

    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยคิดถึงมากที่สุด
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ใครพูดถึงให้คุณได้ยินแล้วอยากจะเดินเข้าไปด่า

    แฟนเก่า คือ คนที่เคยสอนให้คุณรู้จักคำว่ารัก
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่สอนให้คุณรู้จักคำว่าเกลียด
    แฟนเก่า คือ คนที่เวลาหนังเข้าคุณจะนึกถึงเค้าเป็นคนแรก
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณไม่อยากดูภาคต่อไปของหนังเรื่องนั้น
    แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณมองโลกสดใส (สีชมพู)
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณฟังเพลงอกหักได้เพราะขึ้น

    แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณอยากไปโรงเรียน (อยากเจอกันทุกวัน)
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณไม่อยากไปโรงเรียน (ไม่อยากเจอหน้ามัน)

    แฟนเก่า คือ คนที่สอนให้คุณเข้าใจสัจธรรมของคำว่าเข้าใจกันและกัน
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่สอนให้คุณเข้าใจสัจธรรมของคำว่าเลิกลา

    แฟนเก่า คือ คนที่เคยเป็น "แฟนฉัน"
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ "แฟนคนอื่น"
    แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณหัวเราะได้
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณรู้จักคำว่า 'เหงา'

    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยรัก
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณคิดว่า 'เคยรักมันไปได้ยังไง' (เห็นธาตุแท้)
    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยคิดว่าอยากอยู่ด้วยกันตลอดไป
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณคิดว่า 'เคยอยู่กับมันไปได้ยังไง' (เบื่อหน้ามัน)
    แฟนเก่า คือ คนที่ทำให้คุณมีความสุขกับความรัก
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่ทำให้คุณเข็ดกับการมีความรัก/หาใหม่ให้ได้ดีกว่านี้
    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยเบื่อที่จะตอบคำถาม ไปไหนมา ไปกับใคร ไปที่ไหน ไปทำไม
    แต่ปัจจุบันเค้าคือ คนที่คุณรอคอยว่าสักวันเค้าจะกลับมา

    แฟนเก่า คือ คนที่คุณเคยพูดถึงเสมอว่า เบื่อ
    แต่ปัจจุบันถ้าคุณยังพูดถึงเค้าเสมอ นั้นหมายถึงว่า คุณยังลืมเค้าไม่ลง
    และสุดท้ายถ้าคุณเข้ามาอ่านบทความ 'แฟนเก่า' นี้นั้นแสดงว่าคุณ ยังคิดถึงเค้าอยู่

    ปล. แฟนเก่าคือคนที่สอนให้คุณเป็นคนปากกับใจไม่ตรงกัน ปากก็บอกว่าเกลียดๆ ทั้งที่ในใจอาจจะยังรักเค้า

    May 17

    วิธีการลดค่าโทรในการโทรหาแฟน

    ลองทำดูกันนะ น่าร๊ากกก..ดี

    ถ้าคุณมีแฟน
    คนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอกันบ่อยๆ
    แต่คุณก็คิดถึงเขา
    อยากจะบอกเขา จึงต้องใช้วิธีโทรหาเขาตลอด
    หรือให้เขาโทรมาบอกบ้าง
    จนเป็นกิจวัตรประจำวันว่า
    คิดถึงเหมือนกัน
    ซึ่งนั่นหมายถึงค่าโทรศัพท์ที่เกิดขึ้น

    จึงขอแนะนำวิธีการลดค่าโทรศัพท์
    สำหรับกรณีนี้โดยเฉพาะ ดังนี้
    1. Save เลขหมายโทรศัพท์ ของแฟน
    ในมือถือเครื่องของคุณโดย
    Save Name
    ว่า "คิดถึงเหมือนกัน" แทนชื่อแฟนของคุณ

    2. Save เลขหมายโทรศัพท์ ของคุณ
    ในมือถือของแฟนโดย
    Save Name
    ว่า "คิดถึงนะ" แทนชื่อของคุณ

    3. เมื่อถึงเวลาที่จะต้องโทรหากัน
    คุณก็โทรหาแฟนสัก 1 - 2 ตู๊ด
    แล้ววางสาย ที่เครื่องของแฟนก็จะ Show Miss Call
    เมื่อList ดู
    ก็จะพบข้อความว่า
    "คิดถึงนะ"

    4. เช่นเดียวกัน เมื่อแฟนต้องการจะตอบว่า
    คิดถึงเหมือนกัน
    ก็ให้โทรหาคุณ
    แล้ววางสาย Show Miss Call เมื่อList ดู
    คุณก็จะพบข้อความว่า
    "คิดถึงเหมือนกัน "


    เท่านี้คุณสามารถก็ประหยัดค่าโทรไปได้
    เก็บเงินไว้พาแฟนไปดินเนอร์ดีกว่าเน๊อะ
    น่ารักดีเนอะ !!!!!!

    May 02

    กลอนรักจาก ผู้ชาย ถึง ผู้หญิง

    กลอนอ่านแล้วอย่าคิดมาก เน้นฮาครับ
    เอามาแบ่งๆ กันอ่าน
     
    อยากรู้อะไรมั้ย?
    สัมผัสความจริงจัยจาก...ตอแหล
    คนที่นายเคยบอก “ผมรัก ผมแคร์”
    สุดท้ายก็เผยธาตุแท้ หึ…ส้นตีน


    เออ...เพิ่งจะรู้ผมมันเลว
    เป็นเลดี้ห่าเหว ไม่มีศีล
    ขี้โมโห ขี้หึง นิดหน่อยวีน
    เหม็นกลิ่นฟอร์มาลีน...ไม่มีน้ำยา


    เมื่อก่อนผมหวานทำเป็นอาย
    ผมนัวเนียรอบกาย ที่รักจ๋า
    เดี๋ยวนี้ผมหวาน "อาวกระโถนมา"
    ผมนัวเนีย ขอเหอะว่ะ "ไกลๆตีน"

    เมื่อก่อนผมอ้อน น่ารักจัง
    เดี๋ยวนี้อ้อนมั่ง
    "อย่าเล่นลิ้น"
    เมื่อก่อนหอมแก้มเป็นอาจิณ
    เดี๋ยวนี้ได้กลิ่นเป็นอาเจียร


    เมื่อก่อนเจอกัน อ่ะของฝาก
    เดี๋ยวนี้ เมิงอยาก ก็ซื้อดี๊
    เมื่อก่อนขับรถรับส่งฟรี
    เดี๋ยวนี้เฮ้ย! แท๊กซี่ เอาอีนี่ไป

    เมื่อก่อนร้องไห้คอยกอดปลอบ
    ป่าวประกาศช๊อบ ชอบบบบ คนอ่อนไหว
    เดี๋ยวนี้ผมร้องไห้ โอ้ย...เป็นรัย
    อ่ะ กระแดะเข้าไป อยากได้อะไร บอกดีๆ


    เมื่อก่อนยิ้มให้ โหย...ใจเต้น
    เดี๋ยวนี้ยิ้มให้เห็น "ผมปวดขี้"
    เมื่อก่อน เฮ้ย..ขาว ว๊าว ดูดี
    เดี๋ยวนี้ซีดยังกะผี ดูมันชม


    เมื่อก่อนข้ามถนนเดินจูงมือ
    ข้าวของเงี้ยช่วยถือ กลัวเราล้ม
    เดี๋ยวนี้ยกมือขึ้นพนม
    โอม เพี้ยง...ให้มันล้ม รถเหยียบคอ


    เมื่อก่อนสาวมองทำเป็นเงียบ
    เดี๋ยวนี้ขอเบอร์เพียบ นายหน้าม่อ
    เมื่อก่อนจะไปไหน
    เดี๋ยวป๋มรอ
    เดี๋ยวนี้ไม่ง้อ จะไปไม่ไป…


    เมื่อก่อนทำอะไรผิด โอ้ย…นิดหน่อย
    เดี๋ยวนี้ เดี๊ยะ ต่อย…ดีๆหน่อยได้มั้ย?
    เมื่อก่อนใครมอง โกรธเป็นไฟ
    เดี๋ยวนี้ ใครอยากได้ ผมให้ฟรี


    เมื่อก่อนกินข้าวเดี๋ยวป๋มจ่าย
    ก็นะ…เกรงจัย คุณเป็นเลดี้
    เดี๋ยวนี้…หลอกแดกผมฟรีๆ
    เซ็งจังอีนี่เกาะผมกิน


    เมื่อก่อนผมงอน ทำเป็นง้อ
    โวยวายตัดพ้อ ชีวิตจะสิ้น
    เดี๋ยวนี้ผมงอน ทำท่าจะบิน
    “งั้นเลิก” ฟังจนชิน ต้องง้อมัน


    เมื่อก่อนโทรตามเอาใจใส่
    เดี๋ยวนี้โทรไปปิดซะงั้น
    เมื่อก่อนแมสเสจส่งทั้งวัน
    เดี๋ยวนี้เครื่องสั่น ลืมจ่ายตังค์


    ก็แค่…อยากให้นายรู้บ้าง
    คบแล้วทิ้งขว้าง รักมั่ง ไม่รักมั่ง
    ถ้าเล่นๆ ก็บอกดิ่ “ไม่จริงจัง”
    จะเผื่อใจไว้คราวหลัง หลายๆคน


    พวกนายเจ้าชู้ เออ…ก็ได้
    แต่ไม่อยากจะเป็นควายหลายๆหน
    มากๆชักจะหมด ความอดทน
    ดี้ก็คนปถุชนธรรมดา


    แต่นี่บอก ไม่เจ้าชู้
    ผมละเบื่อ
    ในสต๊อกที่เหลือมันใครหว่า?
    ทำเป็นรักเดียวใจเดียว ออกหน้าออกตา
    ใครตอแหล มารยา “คิดอีกที” ?

    ผมโนะเนะก็บอกผมกระแดะ
    ผมกระแซะก็ว่า ผมกะหรี่
    ผมเฉยๆ ก็ว่าหยิ่งสิ้นดี
    ผมอ้อนที ก็บอก “น่ารำคาญ”

    ผมไม่รับโทรศัพท์ เชิญไปบวช
    พอผมรับ 5 สายรวด โถ…อีร่าน
    ผมบอกไม่มีแฟนล่ะหน้าบาน
    พอจีบติดไปนานๆ ก้อ
    ทิ้งผม!!!!!!!!!

     

    อ่าน ขำๆ อ่า...นะ

    ถ้ามีอะไรแปลกๆเดี๋ยวหามาให้อ่านอีก 

     

     
    May 01

    อย่ารักเพราะ...

    อย่ารักเพราะสงสาร...เขารู้คงทรมานใจ
    อย่ารักเพียงคิดว่าลองๆคบไป...แต่จงเชื่อใจในตัวเขา
    อย่ารักเพราะเพื่อนว่าดี...เพราะคนคนนี้อาจไม่ได้รักเรา
    แต่รักเพราะเธอรักเขาและมั่นใจจะก้าวไปด้วยกัน
    อย่ารักเพียงคิดว่าพอคบได้...ถ้าเขาไม่ใช่คนที่เธอฝัน
    อย่ารักเพียงแค่ฆ่าเวลาไปวันๆ...เพราะเธอกำลังฆ่าคนๆนั้นให้ค่อยๆตาย
    อย่ารักถ้าหัวใจเธอกำลังกล้ำกลืน...เพราะเธอไม่อาจฝืนให้รักมีความสุขได้
    อย่ารักคนที่ผ่านมาแล้วผ่านไป...แต่จงรักคนที่เธอหยุดเขาได้ด้วยรัก
    อย่ารักและรีบจะผูกพัน...ถ้าคนๆนั้นเธอพึ่งรู้จัก
    อย่าปล่อยใจให้รักใครง่ายๆนัก...จงดูใจกันซักพักก่อนจะเชื่อใจ
    อย่ารักใครหลายคน...เพราะไม่มีใครทนเป็นรองได้
    แต่รักคนที่เธอพร้อมจะให้เขาทั้งหัวใจและพร้อมจะเคียงข้างกันไปชั่วนิรันดร์

    April 13

    คนหลงทาง

    มีหนุ่มเจ้าสำราญผู้หนึ่ง วันๆไม่ยอมทำประโยชน์อะไร ดีแต่เที่ยวเล่นไปวันๆ
    ทั้งๆที่อายุอานามก็สมควรแก่การสร้างเนื้อสร้างตัว สร้างฐานะ และมีครอบครัวแล้ว แต่เขาก็ไม่เคยคิดจะมีความรับผิดชอบ ไม่คิดอยากจะรับภาระอะไรใดๆทั้งสิ้น ด้วยเห็นว่าเป็นหน้าที่ของพ่อแม่อยู่แล้วที่ต้องหาเงินหาทองไว้ให้ลูก และกิจการที่บ้านนั้น ทั้งพ่อและแม่ต่างช่วยกันทำมาหากินอย่างขยันแข็ง จนเงินทองที่มีอยู่ชาตินี้เขาคงใช้ไม่หมดด้วยซ้ำ

    วันหนึ่ง ชายหนุ่มผู้นี้และเพื่อนๆอีก 2-3 คน พากันเข้าป่า หมายจะไปล่าสัตว์ แต่เมื่อเดินเข้าป่าไปได้สักพักใหญ่ เขาก็เกิดพลัดหลงกับเพื่อน ชายหนุ่มจึงเดินลัดเลาะไปเรื่อยๆอย่างไม่รู้จุดหมาย เขาเริ่มหลงทาง เขาเริ่มรู้สึกอ่อนเพลีย แต่ก็ต้องหาทางเดินต่อไป เมื่อพระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า บรรยากาศรอบข้างมืดลง ไม่เห็นหนทาง เขาจึงทิ้งตัวลงนอน ด้วยความหิวโหยและหมดแรง รุ่งขึ้น..เขายังคงเดินต่อไป เพื่อหาทางออก จนกระทั่งพระอาทิตย์กำลังจะลับเหลี่ยม เขาอีกครั้ง แต่ขณะที่เขากำลังจะทิ้งตัวลงอย่างหมดหวัง เขาก็เหลือบไปเห็นแสงไฟจาก กระท่อมกลางป่าหลังหนึ่ง เขาจึงรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่รีบวิ่งไปยังกระท่อมนั้น และได้พบสามี-ภรรยาคู่หนึ่ง ซึ่งเมื่อไต่ถามความเป็นมาของชายหนุ่มแล้ว ทั้งคู่ก็บอก ให้ชายหนุ่มไปอาบน้ำอาบท่า แล้วจัด แจงหาข้าวปลาอาหารมาให้กิน คืนนั้นชายหนุ่มจึงหลับไปด้วย ความสุข วันรุ่งขึ้น ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาด้วยความแจ่มใส และรู้สึกตื้นตันใจในความเมตตากรุณาของสองสามีภรรยาเป็นอย่างมาก เขาจึงกล่าวขึ้นว่า
    ข้าขอขอบคุณท่านทั้งสองที่ได้ช่วยชีวิตข้าในครั้งนี้ แม้เราไม่เคยรู้จักกัน แต่พวกท่านก็ให้การดูแลข้าอย่างดี ข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไร จึงจะทดแทนน้ำใจของพวกท่าน ได้
    ฝ่ายภรรยาจึงยิ้มให้อย่างอ่อนโยน แล้วตอบว่า
    หนุ่มน้อย ถ้าเจ้าอยากตอบแทนละก็ กลับไปทดแทนบุญคุณพ่อแม่ของเจ้าเถิด พวกเขาเลี้ยงดูอุ้มชูเจ้ามา ให้ทั้งข้าวปลาอาหารน้ำท่าที่พักพิง จนเติบใหญ่เพียงนี้      บุญคุณนั้นใหญ่หลวงนัก เราสองคนแค่ให้ที่พักพิงเจ้าชั่วข้ามคืนหนึ่ง เทียบกับพ่อแม่เจ้าไม่ได้หรอก
    ได้ฟังดังนั้น ชายหนุ่มจึงคิดได้ว่า เขาเป็นผู้ที่หลงทางจริงๆ

    ...................................................................................................
    คนไทยเราได้รับการปลูกฝังและสั่งสอนกันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วว่า
    ความกตัญญูกตเวทีนั้น เป็นคุณธรรมสำคัญที่เราควรปฏิบัติต่อพ่อแม่และผู้มีบุญคุณแก่เรา แต่ เชื่อว่าคนจำนวนไม่น้อยที่มองข้ามพระคุณของพ่อแม่ ผู้ซึ่งอยู่ใกล้ตัวที่สุด โดยคิดว่าสิ่งที่พ่อแม่ทำนั้นเป็นหน้าที่ที่ต้องทำ แต่ในขณะที่ผู้อื่นหยิบยื่นน้ำใจให้เพียงเล็กน้อย เราก็ตื้นตัน ชื่นชม และประทับใจไม่ลืม อย่างนี้มันยุติธรรมสำหรับผู้ให้กำเนิด เราแล้วหรือ จงอย่าปล่อยให้ช่วงเวลาดีๆที่มีโอกาสตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ผ่านเลยไป โปรดตอบแทนความรักอันยิ่งใหญ่นั้นในทุกๆวันของชีวิตเรา
    ...ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

    March 23

    ทหารหนุ่มกับเจ้าหญิง

    มีทหารหนุ่มนายหนึ่งแอบรักเจ้าหญิงหมดหัวใจ แล้ววันหนึ่งเขาก้อตัดสินใจว่า
    เขาคงต้องบอกความในใจให้เจ้าหญิงรู้ และแล้วเข้าก้อบอกรักเจ้าหญิงไป
    เจ้าหญิงก้อบอกว่า เราจะรอท่านอยู่บนหอคอยของยอดปราสาทแล้วให้ท่านยืนอยู่หน้าปราสาท เป็นเวลา100วันหากทหารหนุ่มทำได้
    เจ้าหญิงจะยอมตกลงเป็นของทหารหนุ่มตลอดไป
    เมื่อได้ยินดังนั้นทหารหนุ่มก้อตกลง และมารอเจ้าหญิงที่หน้าปราสาททุกวัน
    รอแล้วรอเล่า.........รอจนความอดทนที่เขาเคยคิดว่า
    มันมีอยู่ล้นหลามด้วยความรัก เริ่มลดลง
    น้ำตาแห่งความท้อใจก้อเริ่มไหลออกมา
    และก่อนที่มันจะแห้งเหือดไป....
    วันที่ 99 ก้อมาถึงและเขาได้เดินจากไป


    ..........นิทานเรื่องนี้ไม่มีวันจบ
    ไม่มีใครรู้ว่าทำไมทหารหนุ่มต้องตัดใจเดินจากไปในวันที่99
    จะมีใครรู้มั้ยว่าในขณะที่ความรักหนึ่งหมดลง
    กลับมีความรักหนึ่งที่ก่อตัวขึ้น
    หรือเพราะทหารหนุ่มเพียงต้องการแสดงความรักที่มีต่อเจ้าหญิงเท่านั้น
    รักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทน
    รักที่คนที่เรารักไม่ต้องอยู่ข้างๆเรา
    รักเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งสามารถที่จะรักผู้หญิงได้
    รักของทหารหนุ่มก้อคงไม่ต่างจากเส้นขนาน
    เส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบกัน
    แต่มันจะอยู่เคียงคู่กัน...ตลอดไป
    October 27

    ผมและเธอบนทางเส้นขนาน

    ผมและเธอบนทางเส้นขนาน

    - ผมบอกว่าความรักก็เหมือนกับเส้นด้ายบาง ๆ หากขาดไปแล้ว ผูกอย่างไรก็มีปม
    - เธอบอกว่าความรักเหนียวแน่นคงทนกว่านั้น มันเปรียบเสมือนผืนผ้ามากกว่า แม้เส้นด้ายจะขาดไปสักเส้น ผ้าก็ยังเป็นผ้าได้อยู่

    - ผมไม่พกมือถือ ด้วยเหตุผลว่า พระนเรศวรทรงผม้เอกราชได้โดยไม่ต้องใช้เครือ ข่าย GSM
    - เธอพกมือถือ 2 เครื่อง ด้วยเหตุผลว่า ที่ไทยเสียเอกราชไปเพราะไม่มีเครือข่าย GSMใช้


    - ผมใส่กางเกงตัวละ 129 บาท ด้วยเหตุผลว่า จะยี่ห้ออะไรก็ปิดนายนั่นได้มิดเหมือนกัน
    - เธอใส่กระโปรงราคาตัวละหลายพันบาท ด้วยเหตุผลว่า มันปลอดภัย ถ้าเกิดไฟไหม้ กระโปรงที่เธอใส่ เนื้อผ้าจะไม่ละลายติดเนื้อผิวของเธอ


    - ผมไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครก อะไรจะมากกว่ากัน แต่ ผมว่าขนมครก อ! ร่อย และถูกกว่าเป็นไหน ๆ
    - เธอไม่รู้หรอกว่าคุณค่าทางอาหารระหว่างพิซซ่ากับขนมครก อะไรจะมากกว่ากัน แต่ เธอชอบกินพิซซ่า ด้วยเหตุผลที่ว่า ขนมครกบางร้านเท่านั้นที่อร่อย แต่พิซซ่าฮัท ทุกร้านมีมาตรฐานเดียวกัน


    - ผมใช้ปากกาด้ามละ 5 บาท ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไงมันก็เขียนได้ และมันมักจะหายไป ทุกครั้งก่อนที่ไส้จะหมด
    - เธอใช้ปากกา ยี่ห้อ cross ด้วยเหตุผลที่ว่า ยังไงมันก็เขียนติดกระดาษไม่ต้องสะบัดก่อนใช้ และไม่เลอะเทอะกระเป๋าเสื้อของเธอ


    - ผมชอบทำงานอิสระ ทำตามจินตนาการของตัวเอง ไม่ต้องให้ใครบังคับ ไม่ต้องผูกมัด กับระบบ
    - บัตรตอกทำงานของเธอไม่เคยขึ้นตัวแดง เธอกลับค่ำทุกวัน เพราะงานทำให้เธอมีระบบ ระเบียบ และเห็นคุณค่าของชีวิต


    - ผมรักตัวของผมเองมากกว่าใคร ๆ ด้วยเหตุผลว่า ไม่ว่าเราจะทำดีเพื่อใคร ๆ มากมายขนาดไหนความสุขทางใจที่เราได้ ก็ได้กับตัวเอง
    - เธอรักครอบครัวของเธอมากกว่าสิ่งใด ๆ ด้วยเหตุผลว่า ถ้าไม่มีพวกเขา ก็คงไม่มีเธอเกิดมาให้ป่าวประกาศว่าฉันรักตัวฉันเอง

    - คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่ผมว่า หาดทรายจะแปรเปลี่ยนไปทุกครั้งตามคลื่นที่กระทบฝั่ง แต่แม้จะเปลี่ยนอย่างไร ทรายก็ยังเป็นทราย และคลื่นก็ยังเป็นคลื่นไม่เปลี่ยน
    - คลื่นทะเลให้ปรัชญาแก่เธอว่า ไม่ว่าน้ำทะเลจะขึ้นจะลงอย่างไร คลื่นก็ยังขยันซัดกระทบฝั่ง


    - ผมบอกว่าถ้าไม่มี "ความว่าง" แล้ว "ความมี" ก็ไร้ความหมาย เพราะความมีต้องวางลงบนความว่าง
    - เธอบอกว่าถ้าไม่มี "ความมี" แล้ว "ความว่าง" จะมีประโยชน์อะไร มันคงไร้ความหมายเพราะมีความมี ความว่างจึงก่อเกิดการเปรียบเทียบ


    - คนอื่นบอกว่า ผู้หญิงรักผู้ชายจาก 0-100 แต่ผู้ชายรักผู้หญิงจาก 100-0 ผมแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายแค่ 0-1 เหมือนไบนารี่ ทำดีมากมายขนาดไหนก็เป็นเพียงแค่ 1 หากผิดพลั้งไป จะเหลือเพียง 0
    - เธอแย้งว่าผู้หญิงรักผู้ชายไม่ใช่ 0-1 และไม่ใช่ 0-100 แต่เป็นจาก 100-200 หญิงรักชายได้ 100 และจะมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามที่เธอปรารถนา

    - ผมมองคนที่ความคิด
    - เธอแย้งว่าความคิดไม่ใช่นิสัย


    - ผมเหมือนกับแก้วใส ๆ จะเห็นคุณค่าตัวเองก็ต่อเมื่อมีเธอเป็นน้ำมาเติมเต็ม
    - เธอเหมือนกับน้ำใส ๆ เธอจะอยู่ได้อย่างไรหากไม่มีภาชนะมารองรับ

    - ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน ที่ไม่มีวันจะมาบรรจบกัน
    - ผมและเธอเหมือนดั่งเส้นขนาน ถึงแม้จะไม่มีวันบรรจบกัน


    - แต่เราก็จะตีคู่ไปด้วยกันเสมอ เพราะเธอชอบกินไข่แดง
    - แต่ผมชอบกินไข่ขาว
      เราจึงอยู่ด้วยกันได้ ในไข่ใบสีน้ำเงินแห่งนี้

    October 06

    ..the one who u love...

    คนที่คุณรัก เค้าอาจจะเป็นใครมาจากไหนก็ได้
    เค้าอาจจะเป็นคนดีหรือคนไม่ดีคุณก็ไม่อาจรู้ได้แต่สิ่งที่คุณรู้คือคุณรักเค้า

    คนที่รักคุณ เค้าก็อาจจะเป็นใครก็ได้
    เค้าอาจจะรู้หรือไม่รู้ว่าคุณรักเค้า แต่สิ่งที่เค้ารู้คือ เค้ารักคุณ

    คุณเคยทำอะไรเพื่อใครบางคนบ้างมั้ย
    ใครบางคนที่คุณต้องการให้เค้ามีความสุข
    ในบางครั้งคุณก็อาจจะทำทุกอย่างเพื่อเค้ามากเกินไปจนลืมคนที่รักคุณ !!!


    ครั้งสุดท้ายที่คุณร้องไห้ คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนคงอยากเช็ดน้ำตาให้คุณ
    ใครบางคนอาจมีถ้อยคำนับร้อยคอยปลอบใจคุณ
    และใครบางคนคงอยากลบรอยน้ำตาของคุณให้เป็นรอยยิ้ม...

    ครั้งสุดท้ายที่คุณไม่สบาย คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนอาจเจ็บแทนคุณได้
    ใครบางคนคงอยากดูแลคุณอย่างใกล้ชิด
    และใครบางคนคงอยากให้คุณมีสุขภาพที่ดี...


    ครั้งสุดท้ายที่คุณไปเที่ยว คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนคงอยากเป็นผู้ร่วมเดินทางกับคุณ
    ใครบางคนคงอยากพาคุณไปเที่ยวในสถานที่ที่เค้าคิดว่านั่นแหละคือสวรรค์ของการเดินทาง
    และใครบางคนคงอยากเก็บภาพประทับใจเหล่านั้นไว้ร่วมกับคุณ...


    ครั้งสุดท้ายที่คุณมองคนที่คุณรัก คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนคงอยากมองหน้าคุณ
    ใครบางคนคงอยากมองแววตาคู่นั้นของคุณ
    และใครบางคนก็คงอยากให้คุณมองแววตาคู่นั้นของเค้าบ้าง...


    ครั้งสุดท้ายที่คุณกอดคนที่คุณรัก คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนอาจแอบมองอย่างใจหาย ใครบางคนคงแอบอิจฉาคนๆนั้น
    และใครบางคนอาจหวังว่าสักวันเค้าคงจะได้อยู่ในอ้อมกอดของคุณ...


    ครั้งสุดท้ายที่คุณได้ยินคำว่ารัก คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนอยากบอกคำคำนี้กับคุณ
    ใครบางคนคงอยากให้คุณรับรู้ถึงความหมายของคำว่ารักจากเค้า
    และใครบางคนคงอยากพูดคำนี้กับคุณทุกวัน...

    ครั้งสุดท้ายที่คุณพูดคำว่ารัก คุณรู้สึกอย่างไร...
    ใครบางคนอาจรอคำนั้นของคุณอยู่
    ใครบางคนคงแอบหวังไว้ลึกๆ
    สักวันหนึ่งคงจะได้ยินคำนั้นจากคุณ
    และใครบางคนอาจกำลังหมดหวังกับการรอคอยคำนี้...

    คุณคงมีความสุขมากที่สุด
    ถ้าหากคนที่คุณรักกับที่รักคุณเป็นคนคนเดียวกัน..

    อย่าโทษตัวเอง

    อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป...
    อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้...
    อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน

    แต่จงยิ้มให้กับตัวเอง
    ที่อย่างน้อย ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป
    แต่ก็ยังได้พบ...

    ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...


    ยิ้มให้กับโชคชะตา
    ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน

    คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว

    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...

    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
    เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
    ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
    ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ
    August 19

    คนที่เรารักกะคนที่รักเรา

    คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา
    แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่
    คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
    แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย
    คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
    แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป
    คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
    แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ
    คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
    แต่ที่แย่กว่าคือ..ตลอดมาเขาไม่ได้รักเรา
    คนที่รักเรา.......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
    แต่เขา.....กลับมองเราอย่างใส่ใจ
    คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
    แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา
    คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
    แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา
    คนที่รักเรา....คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข
    แต่เวลาทุกข์....เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม
    คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง
    แต่มีสิ่งหนึ่ง....บอกให้รู้ว่า......เขารักเรา